Another mixture Review, again overseas!
 Moest u op zoek zijn naar de perfecte achtergrond muziek voor een restaurant, of beter nog bij u thuis tijdens een etentje met muzikale vrienden, dan is deze “Mixture” van Joey Stuckey misschien wel iets voor u.De blinde jazzgitarist deed voor dit album beroep op de meesterlijke toetsenspeler Tom Rule en de evenzeer begaafde percussionisten Miguel Castro en Marcus Reddick. Het resultaat is een tien nummers tellend album met de toepasselijke naam “Mixture”. Toepasselijk omdat de man die ooit begon als klassieke gitaarliefhebber wel zijn veelzijdigheid aan kunnen laat bewonderen. Maar evenzeer van toepassing op de samenwerking met Tom Rule die er doorgaans een andere muzikale stijl op nahoudt. Zeer zeker is de boventoon jazzy gekleurd, zeg maar relaxte Jazz maar evenzeer krijgt hij er een solo uitgeknepen waar meerdere rockbluesgitaristen groen van jaloezie zouden bij uitslaan. Die momenten zijn wel schaars te noemen, eerder uitzonderlijk zelfs. Zijn virtuositeit op de snaren zal de liefhebbers van Jazz weten te bekoren. Hij flirt bijwijlen wat met Frank Zappa maar evenzeer kan je er wat Zuid Amerikaanse invloeden op terugvinden. Een instrumentaal album dus en alle nummers geschreven door Joey en Tom Rule. Zo een album dat je nergens teleurstelt als je de stijl weet te appreciëren maar evenzeer eentje dat al afgelopen is voor je het beseft. Het stoort nergens, het springt nergens uit de band. Muzikaal klassewerk van rasmuzikanten niets meer maar zeker niets minder. Luc Meert |
English translation, courtesy of Google Translate Should you be looking for the perfect background music for a restaurant, or even better in your home during a dinner with musical friends, then this "Mixture" Joey Stuckey perhaps is something for you. The blind jazz guitarist did for this album appeal the master key player Tom Rule and the equally gifted percussionists Miguel Castro and Marcus Reddick. The result is an album with ten songs depicting the aptly named "Mixture". Applicable because the man who started as classical guitar enthusiast displays versatility one can admire. But equally applicable to the collaboration with Tom Rule is that there is usually a different musical style, keeping alive. Certainly, the overtone jazzy colored, say relaxed jazz but also gets a solo squeezed where several rock blues guitarists will be green with envy. His virtuosity on the strings will be admired by lovers of Jazz and will amaze you. He flirts at times with sounds like Frank Zappa but also can throw in some South American influences on retrieval. An instrumental album and so all songs written by Joey and Tom Rule. An album that never disappoints if you know how to appreciate the style but also one that is already finished before you realize it. Musically class work of great musicians.
Also posted HERE
|
